• LOGIN
    • No products in the cart.

Login

Register

Create an Account
Retrieve Password
Back to login/register
Back to Course

PSLE Model Tamil Composition 2

Sample Tamil composition 002 – For PSLE, P5 & P6

பிரேம் கவலையுடன் காணப்பட்டான். இரவு மணி ஒன்பதாகிவிட்டது. ஆனால், காலை ஏழு மணிக்கு வீட்டிலிருந்து புறப்பட்ட அவன் தங்கை இன்னும் வீடு திரும்பவில்லை. பெற்றோரோ ஊரில் இல்லை. அப்போது திடிரென்று மின்னல் வெட்டியது. மழை பெய்யத் தொடங்கியது.
——– ?

மேலே கொடுக்கப்பட்டுள்ள தொடக்க வரிகளைப் பயன்படுத்தி ஒரு கதை 100 சொற்களுக்கு குறையாமல் எழுது.

பதறாத காரியம் சிதறாது

பிரேம் கவலையுடன் காணப்பட்டான். இரவு மணி ஒன்பதாகிவிட்டது. காலை ஏழு மணிக்கு வீட்டிலிருந்து புறப்பட்ட அவன் தங்கை ராணி இன்னும் வீடு திரும்பவில்லை. பெற்றோரோ ஊரில் இல்லை. அப்போது திடீரென்று மின்னல் வெட்டியது. மழை பெய்யத் தொடங்கியது. பிரேம் மனம் பதைப்பதக்க தொலைபேசியை எடுத்துத் தன் தங்கையைத் தொடர்புக்கொண்டான். ஆனால் அவள் தொலைபேசி தொடர்பு கிடைக்கவில்லை. என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் பிரேம் வீட்டில் குறுக்கும் நெடுக்குமாக நடந்தான். அவனுக்கு மின்னல் போல் ஒரு யோசனை தோன்றியது.

அவன் ராணியின் அறைக்குச் சென்று அவளுடைய தோழியின் தொலைபேசி எண்ணைத் தொடர்புக்கொண்டான். அவள் தோழி, பள்ளியிலிருந்து ஐந்து மணிக்கு எல்லாம் ராணி புறப்பட்டுவிட்டாள் என்று கூறினாள். பிரேமின் வயிறு கலங்கியது. தங்கைக்கு ஏதாவது ஆபத்து ஏற்பட்டிருக்குமோ என்று அஞ்சினான். பிறகு, ராணியைத் தேடிப்பார்ப்பது என்று முடிவுசெய்த பிரேம், வீட்டின் கதவை பூட்டினான். குடையை எடுத்துக்கொண்டு ராணியின் பள்ளியை நோக்கிச் சென்றான்.

செல்லும் வழியில் ஒரு இடத்தில் சிறு கூட்டமாக மக்கள் நிற்பதைப் பார்த்தான். அங்கே ஏதோ விபத்து நடந்திருக்குமோ என்று அவன் மனம் கலங்கியது. சிறுத்தையைப் போல் அங்கு ஓடிச்சென்று பார்த்தான். அங்கே ஒரு சிறுவன் மிதிவண்டியிலிருந்து கீழே விழுந்து கிடந்தான். அவனைச் சுற்றிக் கூட்டம் கூடியிருந்தது. அதைப் பார்த்த பிரேம் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டான். பிறகு அங்கும், இங்கும்ராணியைத் தேடினான். எங்கும் ராணியைக் காணவில்லை!

பயத்தில் நெஞ்சு “படபட” என்று அடித்தது. வியர்வை ஆறாக ஊற்றியது. அவன் வீட்டிற்குச் சென்று தன் பெற்றோரை அழைத்து உதவி கேட்கலாம் என்று முடிவு செய்தான். அவன் துக்கம் தொண்டையை அடைக்க வீட்டிற்குத் திரும்பி தொலைபேசியை கையில் எடுத்தான். அப்போது தடதட என்று சத்தம் கேட்டது. அவன் திரும்பிப் பார்த்தான். அங்கே ராணி படியில் இறங்கிக் கொண்டிருந்ததைப் பார்த்தான். அவன் முகம் கோபத்தில் தக்காளி போல் சிவந்தது. “இவ்வளவு நேரம் எங்கே போயிருந்தாய்?” என்று கத்தினான். அவள் குழப்பமாக பிரேமை பார்த்து விழித்தாள். “நான் ஐந்து மணிக்கே பள்ளியிலிருந்து வந்து, மாடியில் பெற்றோர் அறையில் தூங்கிக்கொண்டிருந்தேன்,” என்றாள். அப்பொழுதுதான் அந்த அறையில் சென்று ராணியைத் தேடவில்லை என்று அவனுக்குப் புரிந்தது. “சே, என்ன மடத்தனம் செய்துவிட்டேன்! தேவையில்லாமல் பயந்து விட்டோமே!” என்று நொந்துக்கொண்டான் பிரேம். “பதறாத காரியம் சிதறாது” என்பது அன்று அவனுக்குப் புரிந்தது.

SEE ALL Add a note
YOU
Add your Comment
© 2017 Comsys Technologies, Singapore. All rights reserved. Tamilcube.com     Terms      Contact Us    

Login

Register

Create an Account
Create an Account Back to login/register
X